شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٨٨ - دعاى ابو حمزه ثمالى

و الامر تبارك اللّه ربّ العالمين يا ربّ هذا مقام من لاذ بك و دستور از تو است،برتر است خدا،پروردگار جهانيان.پروردگارا اين جايگاه كسى است كه به تو و استجار بكرمك و الف احسانك و نعمك و انت الجواد الّذى روى آورده و به كرمت پناه جسته و به احسان و نعمتت خوگرفته و تويى بخشاينده اى كه لا يضيق عفوك و لا ينقص فضلك و لا تقلّ رحمتك و قد توثّقنا تنگ نايد عفوت و كاهش نيابد فضل و بخششت و كم نگردد مهر و رحمتت و ما منك بالصّفح القديم و الفضل العظيم و الرّحمة الواسعة افتراك يا بدان چشم‌پوشى ديرينه و فضل عظيمت و رحمت پهناورت اعتماد كرده‌ايم آيا چنان مى‌بينى ربّ تخلف ظنوننا او تخيّب آمالنا كلاّ يا كريم فليس هذا ظنّنا بك پروردگارا كه برخلاف گمانهاى ما رفتار كنى يا آرزوهايمان را نوميد كنى؟هرگز!اى كريم،چون ما چنين گمانى به تو نداريم و لا هذا فيك طمعنا يا ربّ انّ لنا فيك املا طويلا كثيرا انّ لنا فيك و طمع ما درباره تو اينگونه نيست.پروردگارا براستى ما درباره تو آرزوى دراز و بسيارى داريم براستى ما نسبت به تو رجاء عظيما عصيناك و نحن نرجو ان تستر علينا و دعوناك و نحن اميد بزرگ و زيادى داريم،تو را نافرمانى كرديم ولى اميدواريم كه تو بپوشانى بر ما و خوانديم تو را و اميدواريم نرجو ان تستجيب لنا فحقّق رجائنا مولانا فقد علمنا ما نستوجب كه تو اجابت كنى ما را پس اميد ما را تحقق بخش اى مولاى ما كه براستى ما مى‌دانيم كه به اعمالمان مستوجب چه(پاداشى) باعمالنا و لكن علمك فينا و علمنا بانّك لا تصرفنا عنك و ان كنّا هستيم ولى علم تو درباره ما و علم ما درباره تو اين است كه ما را از درگاهت نرانى و اگرچه ما غير مستوجبين لرحمتك فانت اهل ان تجود علينا و على المذنبين مستوجب رحمت تو نيستيم ولى تو شايسته آنى كه بر ما بخشش كنى و بر گنهكاران بفضل سعتك فامنن علينا بما انت اهله وجد علينا فانّا محتاجون به فضل وسيعت توجه فرمايى پس بر ما منت گذار بدانچه تو شايسته آنى و بر ما جود كن كه ما نيازمند