شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٧٢ - دعا براى همه

در نهج البلاغه همين حديث با مختصر تفاوتى نقل شده و جمله«و يد اللّه بيده يرفعه» [١]در پايانش آمده است يعنى وقتى صاحب مروت و شخصيت دينى لغزش پيدا مى‌كند دستش در دست خداست و او را بالا مى‌برد تا از لغزشش رها شود.

درهرصورت كرامت و احترام شخصيتهاى دينى،علمى،اخلاقى و فقهى بايد حفظ شود و نبايد لغزشهاى آنها را تعقيب و افشا نمود و باعث هتك حيثيت اجتماعى و اعتبار دينى و شكست آنها شد.زيرا آسيب به شخصيتهاى دينى و فقهى و اجتماعى در حقيقت آسيب به جامعه دينى و افراد جامعه است كه علاوه بر آثار وضعى مثل بى‌توفيقى و كمى عمر و ارتكاب گناه،باعث بدبينى به اسلام و شخصيتهاى دينى و فقهى و بدبينى مردم به همه مى‌شود.

پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:«إهتبلوا العفو عن عثرات ذوى المروءات»:(عفو را غنيمت بشمريد از لغزشهاى صاحبان مروّت و شخصيت و جوانمردى.)

مرحوم علاّمه حلّى در وصيت‌نامه خود به فرزندش فخر المحقّقين مى‌فرمايد:

«و عليك بتعظيم الفقهاء فانّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قال:من اكرم فقيها مسلما لقى اللّه يوم القيامة و هو عنه راض و من اهان فقيها مسلما لقى اللّه يوم القيامة و هو عليه غضبان...» [٢]

بر تو باد به بزرگداشت فقيهان زيرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود:هركس فقيه مسلمانى را احترام كند روز قيامت خدا را ملاقات مى‌كند درحالى‌كه خداوند از او راضى و خشنود است و كسى كه به فقيه مسلمانى اهانت كند روز قيامت خدا را ملاقات مى‌كند درحالى‌كه بر او غضبناك است و خداوند نظر به چهرۀ عالم و نگاه به در خانۀ عالم و همنشين با او را عبادت قرار داده است.

[١].نهج البلاغه فيض الاسلام،حكمت ١٩.

[٢].ايضاح الفوائد،ج ٤،خاتمه ص ٧٥٥.