شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٧٩ - فرق شكر و حمد

بخش پنجم:

ارتباط با خدا

دعاى ابو حمزه:

«الحمد لله الذّى ادعوه فيجيبنى و ان كنت بطيئا حين يدعونى و الحمد لله الّذى اسئله فيعطينى و ان كنت بخيلا حين يستقرضنى،

سپاس مر خداوندى را سزا است كه او را مى‌خوانم پس مرا اجابت مى‌كند اگرچه در هنگامى كه مرا مى‌خواند كندى و سستى مى‌كنم.و ستايش مخصوص خداوندى است كه از او مسئلت مى‌كنم و او به من عطا مى‌كند گرچه وقتى از من قرض مى‌خواهد،بخل مى‌ورزم.»

فرق شكر و حمد

«حمد»مدح و ثنا به زبان است بر زيبائى اختيارى [١]،چه اين زيبائى و كمال مورد ستايش اثرش نعمتى باشد كه از حمدشونده به حمدكننده رسيده مثلا به او احسان كرده است و يا چيزى از حمدشونده به او نرسيده است اما درعين‌حال او را به خاطر كمال و زيبائيش مى‌ستايد.اما شكر،ثناء بر نعمت و احسانى است كه از كسى به انسان رسيده است.مثلا كسى به ما كمكى كرده به او مى‌گوئيم دست شما درد

[١].در علم بلاغت مى‌خوانيم:الحمد هو الثّناء على الجميل الا اختيارى.