شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٦٣ - عفو و گذشت

عفو و گذشت

دعاى ابو حمزه:

«اللّهم إنّك أنزلت فى كتابك العفو و أمرتنا أن نعفو عمّن ظلمنا و قد ظلمنا أنفسنا فاعف عنّا فإنّك أولى بذلك منّا،

خدايا!تو عفو را در قرآنت نازل فرمودى و به ما فرمان دادى از هركه بر ما ظلم كند بگذريم و ما در حق نفس خود ظلم كرديم.پس بر ما ببخشاى كه تو سزاوارتر از ما بر عفو و بخششى.»

با اينكه به ظاهر امام سجاد عليه السّلام در فرازهاى قبل دعاى خود را تمام كرد و استجابت تمامى دعاهاى خود را خواستار شد و فضل و فزونى خدا را طلبيد اما در عين حال گويا از ارتباط و راز و نياز با خدا دل نمى‌كند و مناجات خود را با معشوق حقيقى ادامه مى‌دهد و به طريق اسجال اخذ به وعده‌ها و گفته‌ها و دستورات پروردگار مى‌كند و از او مى‌خواهد آنچه را به بندگان فرموده خودش در حق آنها معمول دارد.

ازاين‌رو مى‌فرمايد:خداوندا!در قرآن فضيلت عفو را بيان فرمودى و دستور دادى از ظالم بگذريم(البته نسبت به ظلمهاى شخصى)و ما در حق تو و دستوراتت ظلم و ستم روا داشتيم پس ما را ببخش.

در مناجات شعبانيه مى‌خوانيم:«إلهى إن أخذتنى بجرمى أخذتك بعفوك و إن أخذتنى بذنوبى أخذتك بمغفرتك»:(خدايا!اگر مرا به جرمم مؤاخذه كنى تو را به عفوت مؤاخذه مى‌كنم و اگر مرا به گناهانم بازخواست كنى تو را به مغفرتت بازخواست مى‌كنم.)

حضرت على با اخذ به وعده خداوند در مورد عفو و مغفرت مى‌فرمايند:اگر مرا به گناهانم بگيرى تو را به عفو و مغفرتت مى‌گيرم و مى‌گويم مگر وعده عفو و گذشت ندادى؟