شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٥٦ - رفعت درجه

وَ اجْعَلْ لِي لِسٰانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ [١]:«و براى من در ميان ديگران آوازۀ نيكو گذار،و مرا از وارثان بهشت پرنعمت گردان.»

سعديا مردِ نكو نام نميرد هرگز مُرده آن است كه نامش به نكويى نبرند *** نام نيكى گر بماند ز آدمى به كز او ماند سراى زرنگار

رفعت درجه

دعاى ابو حمزه:

«و ارفع درجتى،

درجه و مقامم را بالا ببر»

خداوند درجات بندگان شايسته را به تناسب اعمالشان بالا مى‌برد تا اعلى عليين كه جاى مقربين است.در قرآن كريم مى‌فرمايد: نَرْفَعُ دَرَجٰاتٍ مَنْ نَشٰاءُ [٢]:

«درجات هركه را بخواهيم بالا مى‌بريم.»

البته درجات عاليه و مقامات رفيعه دل‌خواهى نيست و به تصريح قرآن براى مؤمنان و پاكان داراى عمل صالح است.قرآن كريم دراين‌باره مى‌فرمايد: وَ مَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِناً قَدْ عَمِلَ الصّٰالِحٰاتِ فَأُولٰئِكَ لَهُمُ الدَّرَجٰاتُ الْعُلىٰ جَنّٰاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهٰارُ خٰالِدِينَ فِيهٰا وَ ذٰلِكَ جَزٰاءُ مَنْ تَزَكّٰى [٣]:«و هركه مؤمن به نزد او(خدا)رود درحالى‌كه كارهاى شايسته انجام داده باشد،براى آنان درجات والا خواهد بود.(يعنى) بهشتهاى جاويد كه از زير درختان آن جويبارها،روان است،جاودانه در آن مى‌مانند و اين است پاداش كسى كه به پاكى گرايد.»

[١].شعراء(٢٦)٨٤/ و ٨٥.

[٢].انعام(٦)٨٣/.

[٣].طه(٢٠)٧٥/ و ٧٦.