شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤

[درآمد]

امام صادق عليه السّلام:

من وصايا امير المؤمنين على لابنه حسن بن على عليهما السّلام و اعلم أنّ الّذى بيده خزائن السّموات و الأرض قد أذن لك فى الدّعاء و تكفّل لك بالإجابة و أمرك أن تسئله ليعطيك و تسترحمه ليرحمك و لم يجعل بينك و بينه من يحجبه عنك و لم يلجئك إلى من يشفع لك إليه،و لم يمنعك إن أسأت من التّوبة...ثمّ جعل فى يديك مفاتيح خزائنه بما اذن لك فيه من مسئلته فمتى شئت استفتحت بدعاء ابواب نعمته و استمطرت شآبيب رحمته فلا يقنّطك إبطاء اجابته فانّ العطيّة على قدر النّيّة [١]...

از سفارشات حضرت على عليه السّلام به فرزندش امام حسن عليه السّلام:

آگاه باش،آن خدايى كه گنجينه‌هاى آسمانها و زمين در اختيار قدرت اوست به تو اجازه‌ى دعا داده و برايت اجابت آن را ضمانت نموده است و تو را امر فرمود از وى درخواست كنى تا عطايت كند،و رحمتش را بخواهى تا مورد رحمتت قرار دهد و بين تو و خودش پرده‌بانى قرار نداد،و تو را ناچار ننمود به داشتن واسطه به سوى خدا و اگر بدى كردى مانعت از توبه نشد،سپس خداوند كليدهاى گنجينه‌هايش را بر دستت قرار داد، بدان جهت كه در مسئلت از او اجازه‌ات فرمود پس هروقت خواستى با دعا درهاى نعمتش را بگشايى و ريزشهاى باران رحمتش را بخواهى،پس تأخير در اجابت دعا نااميدت نكند، چرا كه عطا و بخشش به اندازه‌ى نيت است(هرچه نيت پاك و خالصتر،عطاى پروردگار بيشتر خواهد بود).

[١].نهج البلاغه،نامۀ ٣١؛بحار الانوار،ج ١٧،ص ٢٠٤.