شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٥١ - بخش سى و هفتم علم خداوند

به مقدارى كه درخواست مى‌كنى عطا مى‌شوى.در نسخه نهج البلاغه«بقدر النّية» آمده است كه طبق اين اين نقل،يعنى عطا و بخشش بستگى دارد به نيت.اشاره دارد به اينكه هرچه در مقام دعا و درخواست اخلاص در دعا بيشتر باشد و نيت پاكتر باشد زودتر اجابت مى‌شود و اجابت بستگى دارد به پاكى و صدق نيت.

رحمت و رأفت سبب اجابت

سه صفت رحمت،رأفت و كرم پروردگار،اقتضا دارد دعاى بنده را بپذيرد.

همانطور كه ميزبان از مهمان استقبال و احترام مى‌كند،در معناى كريم گذشت كه يكى از معانى آن مهمان‌نوازى و بزرگ‌منشى است و غضب خداوند مانع رحمت و بخشش نمى‌شود.

حضرت على عليه السّلام مى‌فرمايد:«و لا يشغله غضب عن رحمته و لا تولّهه رحمة من عقاب» [١]:

(غضب و خشم پروردگار نسبت به بندگان او را از رحمت مشغول نمى‌سازد و مهربانى او را از عذاب بازنمى‌دارد.)

دعاى ابو حمزه:

«إلهى أنت الّذى لا يحفيك سائل و لا ينقصك نائل،أنت كما تقول و فوق ما نقول،

اى خداى من!تو كسى هستى كه سائل را بى‌چيز نمى‌گرداند و هيچ دست يابندۀ به نعمت،از تو نمى‌كاهد،تو چنانى كه خود گوئى و برتر از آنى كه ما مى‌گوييم.»

«لا يحفيك»فعل مضارع از مادۀ حفى و حفاء،يعنى راه رفتن بدون كفش،در اينجا كنايه از بى‌چيزى است.همانطور كه پابرهنه كفش ندارد.

[١].نهج البلاغه فيض الاسلام،خ ١٨٦.