شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٥٠ - بخش سى و هفتم علم خداوند

هركه بخواهد در هر خانه‌اى به رويش باز شود بايد كليدى داشته باشد و يا در را بكوبد يا زنگ بزند تا صاحب‌خانه در را به روى او بگشايد،رفتن به درگاه خداوند و گشودن در رحمت و احسان خدا از راه دعا حاصل مى‌شود كه بهترين وسيلۀ ارتباط بنده با خالق هستى است و طبيعى است كه چون صاحب‌خانه بسيار كريم و بزرگوار است هرچند در مرتبۀ اول در فيض و رحمت را به سوى بندۀ گنهكار نگشايد،بعد از چند مرتبه به لطف و احسانش در را به روى او باز مى‌كند.

امير المؤمنين على عليه السّلام در ضمن وصاياى خود به امام حسن عليه السّلام مى‌فرمايد:«إعلم أنّ الّذى بيده خزائن ملكوت الدّنيا و الآخرة قد أذن لدعائك،و تكفّل لإجابتك و أمرك أن تسئله فيعطيك و هو رحيم كريم لم يجعل بينك و بينه من يحجبك عنه،و لم يلجئك إلى من يشفع لك إليه...ثمّ جعل فى يدك مفاتيح خزائنه بما أذن فيه من مسئلته،فمتى شئت إستفتحت بالدّعاء أبواب خزائنه»:(بدان آن خدائى كه گنجينه‌هاى حقايق دنيا و آخرت در دست اوست،براى دعايت اجازه داد و عهده‌دار اجابت تو شد و به تو فرمان داد از او درخواست كن پس به تو عطا كند درحالى‌كه داراى رحمت و بزرگوارى است و بين تو و خودش پرده‌بان قرار نداد و تو را ناچار نكرد به كسى كه براى تو به درگاه خدا واسطه شود سپس كليدهاى خزينه‌هايش را در اختيارت گذاشت از آن جهت كه به تو اجازۀ دعا و مسئلت داد.پس هروقت بخواهى با دعا درهاى خزائن خدا را باز مى‌كنى.)

حضرت على عليه السّلام در ادامه مى‌فرمايد:«فألحّ عليه فى المسئلة يفتح لك أبواب الرّحمة،لا يقنطنّك إن أبطأت عليك الإجابة فإنّ العطيّة بقدر المسئلة...» [١]:(پس بر خدا در درخواست اصرار كن تا درهاى رحمت را به سوى تو بگشايد و اگر اجابت خدا براى تو تأخير شد نبايد تو را مأيوس كند زيرا بدان كه همانا عطا به اندازه درخواست است.)يعنى

[١].بحار الانوار،چاپ بيروت،ج ٧٤،ص ٢٠٤ و نهج البلاغه فيض الاسلام،نامۀ ٣١،فراز ٣٦،با مقدارى تفاوت.