شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٤٦ - عبوديت زيربناى مقامات معنوى

در اين بخش از دعا چند مطلب به چشم مى‌خورد:

[١]-عبوديت و بندگى و تذلّل و انقياد.

[٢]-خصاصه(فقر و نياز شديد)در پيشگاه با عظمت و ذات بى‌نياز پروردگار

[٣]-دعا وسيلۀ گشايش درب رحمت و احسان پروردگار.

٤-پذيرش بنده و استجابت دعا،نتيجۀ رأفت و رحمت خداوند.

٥-كريم از صفات پروردگار است كه منشأ خيرخواهى،بخشندگى،بلندنظرى و پذيرش بندگان مى‌باشد.

كنز العمّال از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل مى‌كند:«إنّ ربّكم حيىء كريم،يستحيى أن يبسط العبد يديه إليه فيردّها صفرا» ١:(به راستى پروردگار شما با شرم و كرامت است و از اين كه بنده دو دست خود را به سوى او دراز كند و خالى برگرداند،شرم و حيا مى‌كند.)

كرم بين و لطف خداوندگار گنه بنده كرده است و او شرمسار ٢

عبوديت زيربناى مقامات معنوى

خداوند متعال در سورۀ ذاريات مى‌فرمايد: وَ مٰا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاّٰ لِيَعْبُدُونِ ٣:«جن و انس را نيافريدم مگر براى اينكه مرا عبادت كنند.»

در اين آِیه كريمه«لام ليعبدون»براى غايت و هدف است كه خداوند تمام جن و انس را به منظور عبادت و بندگى آفريده است كه بايد در مسير زندگى به سوى اين هدف گام بردارند.

همه جن و انس و حتى تمام موجودات عالم هستى اعم از جاندار و بى‌جان، پيدا و پنهان مملوك و بنده خدا هستند.قرآن مى‌فرمايد: إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ

[١].كنز العمّال،ج ٣١٢٨؛ميزان الحكمة،ج ٣،ح ٥٧٢٩.

[٢].گلستان سعدى،ديباچه.

[٣].ذاريات(٥١)٥٦/.