شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٣٩ - چرا خداوند اهل تقوا است؟!

غافر غيرك حاشاك و لا أخاف على نفسى إلاّ إيّاك إنّك أهل التّقوى و أهل المغفرة...» [١]:

(خدايا تو پر از عفو و گذشتى و انتظار مغفرت،از تو مى‌رود تو معروف به گذشتى و براى حاجتم مطلوبى غير از تو نيست و براى گناهم آمرزنده‌اى غير از تو وجود ندارد،حاشا به كرمت تو منزهى از اينكه آمرزنده‌اى غير از تو باشد درحالى‌كه من بر خودم از غير تو نمى‌ترسم زيرا كه شايسته تقوا و مغفرتى.)

علاوه بر اين هر سال در قنوت نماز عيد فطر مى‌خوانيم:«اللّهمّ أهل الكبرياء و العظمة و أهل الجود و الجبروت و أهل العفو و الرّحمة و أهل التّقوى و المغفرة»

مغفرت به معنى پوشاندن گناه است در كتابهاى اقرب الموارد،مفردات و نهآِیه ابن اثير،نقل شده:«أصبغ ثوبك بالسّواد فإنّه أغفر لوسخه»:(لباست را رنگ سياه بزن كه چركش را بيشتر پنهان و پوشيده مى‌كند.)اين صاحبان لغت مغفرت و مشتقات آن را به معنى پوشش و پوشاندن دانسته‌اند.

مرحوم سيد عليخان در فرق عفو و مغفرت مى‌نويسد:«عفو ساقط كردن گناه است و مغفرت پوشاندن جرم و گناه است براى حفظ از عذاب ذلّت و رسوايى»و مى‌فرمايد:«خلاصى از عذاب آتش وقتى مطلوب است كه بعد از آن رهايى از ذلّت و خلاصى از رسوايى باشد.بنابراين عفو ساقط كردن عذاب جسمانى است و مغفرت ساقط كردن عذاب روحانى است و تجاوز كه به معنى گذشت است هر دو را شامل مى‌شود.» [٢]

چرا خداوند اهل تقوا است؟!

تقوا يعنى پرهيز كردن و خود را محفوظ داشتن.راغب در مفردات قرآن مى‌گويد:«تقوا آن است كه خود را از چيز خطرناك در وقايه و حفظ قرار دهيم.»

[١].صحيفۀ سجاديه،دعاى دوازدهم.

[٢].رياض السالكين،شرح صحيفه سجاديه،از سيد على خان حسينى،چاپ سنگى،ص ١٦٦.