شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٥٦ - ١-خارج كردن حبّ دنيا از دل

اَلْعِلْمِ... [١]:«از كسانى كه از ياد ما روى مى‌گردانند و جز زندگى مادى دنيا را نمى‌طلبد،روى بگردان،اين آخرين حد آگاهى آنها است.»

در اين آيه كريمه،خداوند متعال علّت روى‌گردانى از ياد و نام خود را محبّت به زندگى دنيا مى‌داند كه سطح آگاهى عده‌اى همين مقدار است چرا كه جهان‌بينى آنها محدود به جهان مادّى است.

در بعضى آيات كريمه از دنيا به«عرض ادنى»تعبير شده است.

قرآن مى‌فرمايد: فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتٰابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هٰذَا الْأَدْنىٰ وَ يَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنٰا [٢]:«بعد از بنى اسرائيل فرزندانى جاى آنها را گرفتند كه وارث كتاب (آسمانى تورات)شدند(اما با اين حال)متاع اين دنياى پست را گرفته،بر اطاعت فرمان خدا ترجيح مى‌دهند و مى‌گويند:اگر ما گنهكاريم توبه مى‌كنيم و به زودى بخشيده مى‌شويم.»

در اين آِیه شريفه زندگى دنيا به«أدنى»يعنى پائين‌تر و يا به معنى پست و بى‌مقدار،تعبير شده است.

امام باقر عليه السّلام مى‌فرمايد:«انّما سميّت الدّنيا دنيا،لأنّها ادنى من كل شىء و سميت الآخرة آخرة لانّها فيها الجزاء و الثّواب» [٣]:(همانا دنيا،دنيا ناميده شد؛زيرا از هر چيزى پست‌تر است و آخرت،آخرت ناميده شد؛چرا كه در آن پاداش و ثواب است.)

هشام از امام صادق عليه السّلام روايت مى‌كند:«رأس كلّ خطيئة حبّ الدنيا» [٤]:(سرچشمۀ هر بدى،دوستى دنيا است.)در اصول كافى از امام سجاد عليه السّلام«حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئه» [٥]روايت شده است.

در روايات بى‌شمارى حب دنيا بزرگترين گناهان كبيره،اساس هر معصيت،آغاز

[١].نجم(٥٣)٢٩/ و ٣٠.

[٢].اعراف(٧)١٦٩/.

[٣].بحار(چاپ جديد)،ج ٥٤،ص ٣٥٥.

[٤].بحار الانوار،طبع جديد،ج ٧٠،ص ٧،حديث ١.

[٥].اصول كافى،ج ١٣١،ص ٢،كتاب ذم الدنيا و الزهد فيها.