شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢١٤ - بخش بيست و يكم عوامل سلب توفيق

غافلان ديدى ازاين‌رو مرا از رحمت خود مأيوس نمودى و شايد ديدى با محافل اهل باطل انس و الفت دارم پس مرا ميان آنها وا گذاشتى و يا نخواستى دعايم را بشنوى بدين جهت مرا از درگاه رحمتت دور ساختى و شايد مرا به گناهم مجازات و يا به كم حيائى‌ام جزا دادى.»

قبلا بيان شد كه حضرت در اين قسمت از دعا به عوامل سلب توفيق در نيايش كه انسان را از قرب حق و نشاط در عبادت و لذت مناجات بازمى‌دارند،پرداخته و يازده مورد را بيان مى‌فرمايد:

١-طرد از درگاه لطف و رحمت خدا.

٢-كوچك شمردن حق بندگى(كه سبب دورى از رحمت خدا مى‌شود).

٣-روى‌گردانى از توجه به خدا كه عامل غضب پروردگار است.

٤-قرار داشتن در زمرۀ دروغ‌گويان كه سبب دورى از عنايت پروردگار است.

٥-شاكر و سپاسگزار نبودن كه علت محروميت از نعمت و افزايش آن است.

٦-بى‌توجهى به مجلس علماء و شركت نكردن در محفل وعظ و ارشاد آنان كه عامل خوارى و ذلت دنيا و آخرت مى‌شود.

٧-غفلت و بى‌خبرى از وظايف بندگى و به سر بردن بين اهل غفلت كه باعث يأس و نااميدى از رحمت خداوند است.

٨-انس و الفت با مجالس اهل باطل كه زمينۀ انحراف و گرايش به فسادند.

٩-خداوند نمى‌خواهد دعاى معصيت‌كار را بشنود كه اين امر عامل دورى گنهكار از درگاه حق و قبولى توبه است.

١٠-سلب توفيق،مكافات جرم و گناه.

١١-مجازات بى‌شرمى و كم‌حيايى.