شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٥١ - بخش سيزدهم نيكوكاران و بنيانگذاران خير

بخش سيزدهم:

نيكوكاران و بنيانگذاران خير

دعاى ابو حمزه:

«اللّهم اغفر للمؤمنين و المؤمنات الاحياء منهم و الاموات و تابع بيننا و بينهم بالخيرات اللّهم اغفر لحيّنا و ميّتنا و شاهدنا و غائبنا،ذكرنا و انثانا، صغيرنا و كبيرنا،حرّنا و مملوكنا،

پروردگارا!مردان و زنان مؤمن را بيامرز چه زنده و چه مرده و به انجام خيرات بين ما و بين آنها پيروى و پيوند برقرار نما،خدايا!زنده و مرده ما را و حاضر و غايب ما،مرد و زن و كوچك و بزرگ ما،آزاد و بردۀ ما را بيامرز.»

در اين جمله از دعا كه طلب آمرزش و مغفرت براى تمام اقشار مؤمنين است،دو نكتۀ ظريف به نظر مى‌رسد:١-دعا براى همه ٢-ادامه راه بنيانگذاران خير.

١-با توجّه به اينكه از نظر توحيد،همه بندگان خداوند،زشت و زيبا،عرب و عجم،مرد و زن،برده و آزاد،بر يكديگر امتيازى به جز تقوى و عمل صالح،ندارند و اين مطلب،اصل اساسى حقوق بشر است،لذا سزاوار است كه بنده خدا در بهترين حالات كه حالت دعا و عرض حاجت به درگاه خداوند است،همۀ مؤمنان را در نظر بگيرد و دعاى خير خود را به همه تعميم دهد.