ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٧ - باب كسى كه با داشتن دين وصيتى كند، يا بردهاى را آزاد سازد

در اين باره فرمود: دو ثلث گناه اين مرد بگردن آن وصيّى است كه او را از مال خودش ممنوع ساخته در صورتى كه اگر آن را پرداخته بود جوان ازدواج ميكرد و مرتكب زنا نميشد.

مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گفت: من اين حديث را جز در كتاب محمّد ابن يعقوب نيافتم، و جز از طريق او روايت نكردم، و راويان بسيارى آن را بر من روايت كرده‌اند، و از آن جمله محمّد بن محمّد عصام كلينىّ- رضى اللَّه عنه- از محمّد بن يعقوب است.

تذكّر: «محمّد بن قيس، در سند تصحيف «محمّد بن عيسى» است چنان كه در كافى است، و مراد محمّد بن عيسى بن عبيد است».

باب كسى كه با داشتن دين وصيّتى كند، يا برده‌اى را آزاد سازد

٥٥٢٧- محمّد بن أبى عمير، از جميل بن درّاج، از زكريّا بن يحيى السعدى، از حكم بن عتيبه روايت كرده است كه گفت: ما جماعتى بوديم كه بر در خانه امام ابو جعفر باقر ٧ انتظار بيرون آمدن آن امام را ميكشيديم. در همين حال زنى به جمع ما پيوست، و گفت: ابو جعفر كداميك از شما است؟ حاضران گفتند:

از او چه ميخواهى؟ زن گفت: مسأله‌اى دارم، گفتند اين (حكم) فقيه اهل عراق است از او بپرس، زن گفت: شوهرم در گذشته، و هزار درهم بجا نهاده است، و من‌