ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٦٣ - باب ميراث اجداد و جدات

٥٦٢٥- يحيى بن أبى عمران، از يونس، از مردى از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: جدّ و جدّه پدرى، و جدّ و جدّه مادرى همگى ارث ميبرند.

٥٦٢٦- و حسين بن سعيد، از ابن أبى عمير، از جميل، از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: رسول خدا جدّه پدرى را در حال حيات پسرش از سدس مال برخوردار كرد، و جدّه مادرى را در حال حيات دخترش نيز از سدس ميراث برخوردار نمود.

شرح: «ظاهر اين خبر كه از نظر سند صحيح است اينست كه مستحبّ است كه جدّ و جدّه را از ميراث فرزندزاده‌شان به چيزى برخوردار نمايند، و شهيد- رحمه اللَّه- در مسالك گويد: عدم ارث با وجود أبوين يا يكى از آن دو در ميان اصحاب مشهور است و مخالفى ندارد، مگر ابن جنيد كه او فاضل از سهام دختر و پدر و مادر را براى جدّ و جدّه دانسته، لكن مشهور بر والدين يا هر كدام كه ميراث بر هستند مستحبّ دانسته كه از اصل مال جدّ را يك ششم بدهند، و ابن جنيد گفته است از سهم خود، البتّه در صورتى كه سهم هر يك از ابوين از سدس افزون باشد، و اطلاق «طعمه ثلث» در اخبار ظاهرش از اصل تركه است نه ثلث نصيب دهنده آن، و نيز به آن جدّ دهند كه منسوب به دهنده است نه آنكه منسوب به ديگرى است، و چنانچه چيزى جز يك ششم نصيب هر يك از ابوين نشد- مانند مادر با وجود حاجب يا پدر با وجود همسر- دادن چيزى به جدّ استحباب ندارد، و چنانچه نصيب يكتن از آن دو از سدس افزون بود بر همو فقط مستحبّ است كه چيزى به جدّ بپردازد نه آن ديگر كه سهمش بيش از سدس نيست».