ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨ - باب وصيت به شىء، و سهم، و جزء، و كثير

يزيد، از بريد بن معاويه آمده است كه گفت: مردى بمرد، و بدو مرد وصيّت كرده بود پس يكى از آن دو برفيق خود گفت: نصف تركه را تو بردار، و نصف ديگر را بمن بگذار، پس آن ديگر امتناع كرد، تا از امام صادق ٧ در اين باره سؤال كردند، حضرت فرمود او حقّ دارد كه امتناع كند.

مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گفت: من بمضمون اين حديث فتوى نميدهم، بلكه بچيزى فتوى ميدهم كه بخطّ حسن بن علىّ عليهما السّلام نزد خود دارم، و بفرض آنكه آن دو خبر هر دو صحيح باشد، اتّخاذ قول اخير، چنان كه امام صادق ٧ به آن امر فرموده واجب است، و اين بدان جهت است كه اخبار وجوهى و معانى‌اى دارند، و هر امامى بزمان خودش، و امام آن زمان از ساير افراد مردم داناتر است. و باللَّه التّوفيق.

باب وصيّت به شى‌ء، و سهم، و جزء، و كثير

٥٤٧٣- أبان بن تغلب، از علىّ بن الحسين عليهما السّلام روايت كرده است، كه از آن امام در باره مردى سؤال كردند كه به «شى‌ء» از مالش وصيّت كند، امام ٧ فرمود: «شي‌ء» در نامه علىّ ٧ يكى از شش قسمت است.