ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٩ - باب وقف و صدقه و عطيه و هبه

چنين سنّى ميزيسته‌اند؟ فرمود: آرى. ولى براى غير آن دو در كمتر از پنج سال چنين امرى واقع نميشود.

باب وقف و صدقه و عطيّه و هبه‌

٥٥٦٧- محمد بن حسن صفّار- رضى اللَّه عنه- طىّ نامه‌اى به امام ابو محمد حسن بن علىّ ٧ در باره اوقاف و رواياتى كه از پدران آن امام در اين خصوص رسيده است سؤال كرد. امام ٧ با نامه‌اى پاسخ فرمود كه: وقف‌ها (موقوفات) بخواست خداى تعالى بر آن گونه كه واقفين آنها تعيين كرده‌اند جريان مى‌پذيرند.

٥٥٦٨- و محمّد بن أحمد بن يحيى، از محمّد بن عيسى اليقطينى، از علىّ بن مهزيار، از ابو الحسين روايت كرده است كه گفت: طىّ نامه‌اى به امام ابو الحسن سوم معروض داشتم كه: من زمينى را بر فرزندانم و در كار حجّ و وجوه برّ وقف كردم، و براى شما و براى امام بعد از شما، پس از خودم در آن وقف حقّى منظور شده بود، و من آن را از اين مجرى زايل ساختم، پس امام ٧ فرمود: تو بحلّ هستى و دست تو در فعاليّتت باز است.

شرح: «جواز ظاهرا به جهت عدم تماميّت وقف است به عدم قبض و اقباض».

٥٥٦٩- و علىّ بن مهزيار در روايت خود آورده است كه: به آن امام‌