ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٠ - باب سكنى و عمرى و رقبى

همچنين تا منقضى شدن مدّت اجاره مالك منفعت خانه خريدارى خود نميشود.

گفتم: پس اگر مالك، مال مستأجر و كليّه مخارج او را باز گرداند؟ فرمود: با طيب خاطر و رضايت مستأجر باكى نيست.

شرح: «سكنى» يعنى استفاده از خانه يا حجره يا سرائى را به كسى واگذاردن يا بخود مالكش و رقبه آن را بديگرى دادن، «عمرى» آنست كه صاحب خانه‌اى بديگرى بگويد منفعت اين خانه را بتو وامى‌گذارم تا تو زنده هستى از آن استفاده كن يا تا من زنده هستم از آن تو باشد و پس از مرگم به ورثه‌ام برسد، و «رقبى» آنست كه مردى بديگرى گويد اين ملك تا من زنده‌ام از آن تو باشد و چنانچه تو زودتر از دنيا رفتى بمن بازگردد و اگر من پيش از تو از دنيا رفتم از آن تو باشد. و آن «فعلى» از مراقبه است زيرا هر يك مراقب مرگ ديگرى است، و فقها پاره‌اى آن را تمليك دانند و پاره‌اى عاريه، و بفروش اصل ملك منفعت به خريدار منتقل نمى‌شود مانند ملكى كه در اجاره ديگرى است كه رقبه آن تمليك مى‌شود و منفعت آن تا مدّت نامبرده شده تمليك خريدار نخواهد شد».

٥٥٩٦- و حسن بن محبوب، از خالد بن نافع بجلىّ روايت كرده است كه از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه سكناى خانه‌اى از آن خود را بمردى براى مدّت حياتش واگذار كند.- يعنى مدّت حيات صاحب خانه- ولى قرار دهنده سكنى بميرد، و كسى كه سكنى به او واگذار شده باقى بماند. در اين صورت اگر ورثه بخواهند او را از آن خانه بيرون كنند چنين حقّى دارند؟ فرمود نظر من اينست‌