ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٦ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

مفسده‌انگيز را منفور ميشمارد.

يا علىّ: كسى كه نوشيدن شراب را براى غير خدا ترك گويد خدا او را از صراحيهائى مهر مشك بر نهاده سقايت ميكند. پس علىّ ٧ گفت: براى غير خدا؟! فرمود: آرى، اگر بقصد حفظ جان خود آن را ترك گويد، خدا عمل او را مشكور ميدارد.

يا علىّ: شرابخوار بمانند بت پرست است.

شرح: «يعنى عقوبتش چون بت پرست است، لكن معلوم است كه عابد وثن مخلّد در آتش است، ولى صاحب گناه كبيره تا مادامى كه در دوزخ است عذابش مانند بت پرست است امّا خلود ندارد».

يا علىّ: خداوند عزّ و جلّ نماز شرابخوار را تا چهل روز قبول نميكند، پس اگر او در اين چهل روز بميرد كافر مرده است.

مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گفت: يعنى در صورتى كه آن را حلال بداند.

يا علىّ: هر مسكرى حرام است، و هر چيز كه مقدار بسيار آن مست كند، جرعه‌اى از آن نيز حرامست.

يا علىّ: همگى گناهان را در حجره‌اى نهاده‌اند، و شرب خمر را كليد آن قرار داده‌اند.