ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٣ - باب وصيت به آزاد كردن بنده و صدقه و حج

به آن حضرت معروض داشتم كه: علقمة بن محمّد، وصيّت كرد كه من برده‌اى را از جانب او آزاد كنم، پس من زنى را از جانب او آزاد كردم قبول است يا از مال خود مردى را آزاد كنم؟ امام فرمود: براى او كفايت ميكند. سپس فرمود: فاطمه مادر پسر من وصيّت كرد من از جانب او برده‌اى را آزاد كنم، پس من زنى را از جانب او آزاد كردم.

٥٤٩٩- و معاوية بن عمّار، از امام صادق ٧ روايت كرده، گفت: از آن امام ٧ در باره مردى سؤال كردم كه وفات يافت در حالى كه وصيّت كرد كه حجّى بنيابتش بجا آورند. امام فرمود: اگر صروره بوده، حجّ را از اصل مال بجا آورند، و اگر غير صروره بوده از ثلث مال انجام دهند.

شرح: «صروره كسى است كه تا كنون حجّ واجب بجاى نياورده باشد».

٥٥٠٠- و «آن امام در باره زنى كه وصيّت كند تا از مالش بنده‌اى، آزاد كنند، و حجّه‌اى بجا آورند، و صدقه‌اى بپردازند، ولى آن مال به اين وصيّت نرسد، فرمود: از حجّ آغاز كن، زيرا كه آن فرض است، پس اگر چيزى باقى ماند، بخشى از آن را در صدقه و بخشى را در آزاد كردن بنده قرار ده.

٥٥٠١- و ابن أبى عمير، از على بن ابى حمزه روايت كرده است كه گفت:

از امام أبو الحسن موسى ٧ در باره مردى سؤال كردم كه سى دينار را وصيّت‌