ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٧ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

بيشتر باشد بخور. و خوردن گوشت آن را كه بهنگام پرواز بالش را گشوده بدارد، و آن را بيحركت گذارد، واگذار، و از پرندگان آب زى آن را كه بمانند انسان معده داشته باشد، يا در پشت پايش خارى داشته باشد بخور.

شرح: «مراد از معده شايد سنگدان باشد زيرا همه پرندگان داراى معده و روده هستند، و شرح آن در كتاب ذبايح گذشت».

يا علىّ: از درندگان هر كدام كه داراى نيش باشد، و از پرندگان هر كدام كه چنگال داشته باشد، خوردنش حرامست، تو آن را مخور.

يا علىّ: سرقت ميوه آويخته بدرخت، و پيه خرما حدّ قطع ندارد.

يا علىّ: مرد زناكننده مهرى بر عهده ندارد، و قذفى كه بصورت كنايه و گوشه زدن باشد حدّى ندارد، و حدّ شفاعت بر نميدارد، و در قطع رحم، و در مورد فرزند نسبت بپدرش، و زن نسبت بشوهرش، و غلام نسبت بمولايش قسم واقع نمى‌شود، و سكوت يك روز تا شب، و وصال در روزه، و تعرّب بعد از هجرت بيمورد است.

شرح: «يكى از اقسام روزه در اديان گذشته روزه صمت بوده كه از قصّه مريم بنت عمران فهميده مى‌شود و اسلام آن را نسخ كرده است و همچنين دو روز را در روزه بهم پيوستن».

يا علىّ: پدرى را بكيفر قتل پسرش نميكشند.

يا علىّ: خدا دعاى دل بى‌توجّه را مستجاب نميكند.

يا علىّ: خواب عالم از عبادت عابد برتر است.