ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥ - باب متعلق به اينكه جور و ظلم در وصيت از گناهان كبيره است

زندگيش با دادن صدقه بقصد كسب خشنودى خداى عزّ و جلّ پايان پذيرد، به بهشت داخل مى‌شود.

باب آنچه در باره زيان رساندن بورثه آمده است‌

٥٤١٨- عبد اللَّه بن مغيره، از سكونى، از امام جعفر بن محمّد از پدرش عليهما السّلام روايت كرده است، كه فرمود: «علىّ- ٧- فرمود: نزد من فرق نمى‌كند كه بفرزندانم زيان رسانم يا از آنان غفلت نمايم و ايشان را واگذارم.

باب عدل و جور در وصيّت‌

٥٤١٩- هارون بن مسلم، از مسعدة بن صدقه، از امام جعفر بن محمّد، از پدرش عليهما السّلام روايت كرده است، كه فرمود: كسى كه در وصيّت خود عدل را بكار بندد، بمنزله كسى است كه در زمان حيات خود مورد وصيّت را بصدقه داده باشد، و كسى كه در وصيّتش جور كند خداى عزّ و جلّ را بروز قيامت در حالى ديدار خواهد كرد كه از او روگردان باشد.

باب متعلّق به اينكه جور و ظلم در وصيّت از گناهان كبيره است‌

٥٤٢٠- هارون بن مسلم، از مسعدة بن صدقه، از امام جعفر بن محمّد، از