ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٩ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

خانه خدا سرزده باشد عظيمتر است.

يا علىّ: كسى كه قيراطى از زكات مالش را نپردازد، نه مؤمن است، و نه مسلم است و نه از كرامت انسانى و عزّت اسلامى برخوردار است.

يا علىّ: تارك زكات بازگشت بدنيا را از خدا مسألت ميكند، و اين در قول خداوند عزّ و جلّ آمده است كه فرمود: «تا چون يكى از ايشان را مرگ فرا رسد ميگويد: پروردگارا مرا باز گردانيد. تا آخر آيه» (سوره مؤمنون: ١٠٠)

يا علىّ: ترك‌كننده حجّ اگر استطاعت داشته باشد كافر است چنان كه خداوند مى‌فرمايد: و خداى را حجّ بر ذمّه مردم هر يك از ايشان كه استطاعت آن را داشته باشد مقرّر است، و كسى كه كافر شود زيانى بخدا وارد نمى‌آورد، زيرا خدا از جهانيان و همگى عوالم جهان بى‌نياز است. (آل عمران: ٩٧)

يا علىّ: كسى كه حجّ را بتأخير افكند تا بميرد خدا او را بروز قيامت يهودى يا نصرانى محشور ميكند.

يا علىّ: صدقه قضائى را كه بشدّت استحكام يافته است (يعنى قضاى حتمى) بر طرف ميسازد.

يا علىّ: صله رحم بر عمر مى‌افزايد.

يا علىّ: طعامت را با نمك افتتاح كن، و با نمك بپايان بر، زيرا در نمك شفاء از هفتاد و دو درد نهفته است.