ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٥ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

يا علىّ: كسى كه وصيّتش را بهنگام رحلتش نيكو و كامل نسازد، اين كوتاهى از جانب او نقصى در مردانگى او است.

يا علىّ: برترين نوع جهاد، جهاد كسى است كه چون روز را آغاز كند بظلم در باره كسى همّت نگمارد.

يا علىّ: كسى كه مردم از زبانش بترسند از اهل دوزخ است.

يا علىّ: بدترين مردم كسى است كه مردم براى احتراز از زخم زبان و آزارش او را گرامى دارند. و در روايتى ديگر آمده است كه براى احتراز از شرّش.

شرح: «اين خبر را ابن ابى الدّنيا در ذمّ غيبت از طريق انس از پيغمبر ٦ نقل كرده كه‌

«شرّ النّاس يوم القيامة من يخاف لسانه أو يخاف شرّه».

يا علىّ: بدترين مردم كسى است كه آخرتش را بدنيايش بفروشد، و بدتر از او كسى است كه آخرتش را بدنياى غير خود بفروشد.

يا علىّ: كسى كه عذر معتذرى را- چه راستگو باشد و چه دروغگو- نپذيرد.

بشفاعت من نخواهد رسيد.

شرح: «چون ندامت طرف براى قبول عذر كافى است، لذا چه عذر او درست باشد چه نباشد بايد انسان بپذيرد».

يا علىّ: خداوند عزّ و جلّ دروغ مصلحت آميز را دوست ميدارد، و راست‌