ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٩ - باب آنكه وصيتى ميكند، و وصى آن را فراموش كرده جز يك باب از آن را بخاطر نمىآورد

كنيزانى از خود بجاى گذاشت بى‌آنكه وصيّتى كرده باشد. نظر آن امام در باره كسى كه كنيزكى را از ايشان بخرد، و آن را امّ ولد سازد چيست؟ و در باره فروش آن از طرف ورثه چه مى‌انديشيد؟ امام فرمود: اگر سرپرستى داشته باشند كه به اصلاح كارشان قيام كند چنان كه بحساب ايشان بفروشد و امور ايشان را زير نظر قرار دهد، در باره ايشان مأجور خواهد بود. گفتم: پس نظر آن امام در باره كسى كه كنيزكى را از ايشان بخرد، تا او را امّ ولد قرار دهد چيست؟ فرمود: در صورتى كه قيّمى از سوى ايشان كه مصلحتشان را در نظر داشته باشد او را بحسابشان بفروشد، باكى نيست. و ايشان حقّ ندارند از كارى كه قيّم مصلحت بينشان براى ايشان انجام داده است رجوع كنند.

شرح: «خبر دلالت دارد بر جواز تصرّف ولى و قيّم در مال صغير».

باب آنكه وصيّتى ميكند، و وصى آن را فراموش كرده جز يك باب از آن را بخاطر نمى‌آورد

٥٥١٣- محمّد بن حسن صفّار- رضى اللَّه عنه- از سهل بن زياد، از محمّد ابن ريّان روايت كرده است، كه گفت: از حضور آن امام- يعنى علىّ بن محمّد عليهما السّلام- طىّ نامه‌اى در باره انسانى سؤال كردم، كه وصيّتى بكند، ولى وصىّ جز يك باب از آن وصيّت را بخاطر نياورد، در اين صورت تكليف وصىّ نسبت‌