ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٢ - باب وصيت به آزاد كردن بنده و صدقه و حج

٥٤٩٦- و نضر بن شعيب، از خالد بن ماد، از عبد الغفّار جازي، از امام صادق ٧ در باره مردى روايت كرده است كه وفات يافته، و كنيزكى از خود بجاى نهاده است كه ثلث آن را آزاد كرده، ولى وصىّ ميّت پيش از آنكه چيزى از ميراث تقسيم شود، با او ازدواج كرده.

امام در اين باره فرمود: كنيزك تقويم مى‌شود، و او و همسرش بعد از تقويم در بقيّه بهايش به كار ميگمارند، پس هر چه از آزادى يا بردگى كه كنيزك به آن دست پيدا كند، بر فرزند او نيز جريان مى‌يابد.

٥٤٩٧- و احمد بن محمّد بن أبى نصر بزنطى، از احمد بن زياد روايت كرده است كه گفت: از امام أبو الحسن موسى ٧ در باره مردى سؤال كردم كه مرگش فرا ميرسد، در حالى كه مملوكهائى مخصوص خودش، و مملوكهائى در شركت با مرد ديگرى دارد، پس در وصيّتش توصيه ميكند كه: مملوكهايم آزادند، بجز مملوكهائى كه در شركتند، پس امام ٧ نوشت: آن مملوكها بحساب او تقويم ميشوند، پس اگر ثلثش تاب آن را داشته باشد آنان آزادند.

٥٤٩٨- و محمّد بن اسماعيل بن بزيع، از على بن نعمان، از سويد قلّاء، از أيّوب بن حرّ، از ابو بكر حضرمى، از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: