ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٤ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

صاحب باغ پرسيد اين را براى چه مى‌خواهى؟ گفت: چنين خوابى ديده‌ام و قصّه را بيان كرد، مرد صاحب باغ گفت: من خود نيز چنين خوابى ديده‌ام مكان اين درخت و همه باغ را وقف آن سيّد و شيعيان كرده‌ام كه در آن دفن شوند، چندى بعد عبد العظيم- رحمه اللَّه- مريض شده، در گذشت و هنگامى كه او را براى غسل برهنه مى‌كردند در جيب آن رقعه‌اى يافتند كه در آن چنين مرقوم بود: من ابو القاسم عبد العظيم بن عبد اللَّه بن علىّ بن حسن بن زيد بن حسن بن علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام هستم. و اما طريق مؤلّف به وى بسيار است، و آنچه در اينجا ذكر شده اوّلى قوى است و دوّمى ضعيف است به وجود سهل بن زياد آدمى».

و آنچه در آن از داود بن سرحان آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم و محمد بن حسن- رحمهما اللَّه- از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمّد بن عيسى از احمد بن- محمد بن ابى نصر بزنطى، و عبد الرّحمن بن ابى نجران از داود بن سرحان عطّار كوفى.

توضيح: «داود بن سرحان- بكسر سين بى‌نقطه- مولى است، و كوفى و ثقه و از اصحاب ابى عبد اللَّه صادق و موسى بن جعفر عليهما السّلام است، و داراى كتابى است، و طريق مؤلف به او صحيح است».

و آنچه در آن از معلّى بن خنيس آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رحمه اللَّه- از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمّد بن عيسى از عبد الرحمن بن أبى نجران از حمّاد بن عيسى از مسمعى از معلّى بن خنيس و او مولى و وكيل نفقات عيال امام صادق ٧ و كوفى و بزّاز بود، و داود بن على- حاكم مدينه- او را بقتل‌