ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٦ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

ميباشد، و طريق مؤلّف به وى صحيح است».

و آنچه در آن از ابى ولّاد حنّاط آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رضى اللَّه عنه- از سعد بن عبد اللَّه از هيثم بن ابى مسروق نهدى از حسن بن محبوب از ابى ولّاد حنّاط، و نامش حفص بن سالم و از وابستگان بنى مخزوم است.

توضيح: «اين شخص سابقا بعنوان حفص بن سالم يا ذكر طريقى صحيح گذشت، و طريق او در اينجا حسن است».

و آنچه در آن از محمد بن خالد برقى آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد ابن حسن- رضى اللَّه عنه- از محمّد بن حسن صفّار از محمّد بن خالد برقى.

توضيح: «محمّد بن خالد- ابو عبد اللَّه- برقى منسوب به برق رود قم است، و شيخ در رجال او را از اصحاب ابو الحسن علىّ بن موسى ٨ شمرده و ثقه‌اش ميداند، ولى ابن داود گفته است او از اصحاب موسى بن جعفر ٨ است، و نجاشى نيز گفته است وى در حديث ضعيف و داراى چندين كتاب است، كه فرزندش احمد از او روايت مى‌كند و بنظر چنان ميرسد كه منافاتى ميان قول شيخ و نجاشى- رحمة اللَّه عليهما- نيست، زيرا مراد نجاشى- چنان كه از كلام و لحن آن پيداست- آنست كه چون از ضعفا بسيار نقل مى‌كند اعتمادى به احاديثش نيست، نه آنكه او خود ضعيف است، و مراد شيخ خود اوست نه احاديثش».

و آنچه در آن از سيف تمّار آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد بن- موسى بن متوكّل- رحمه اللَّه- از علىّ بن حسين سعدآبادى از احمد بن ابى عبد اللَّه برقىّ‌