ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠١ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

پسر باز گردد و امكان دارد به پدر، بارى عبد اللَّه بن سنان بن ظريف مولى بنى هاشم يا مولى بنى العبّاس، وى خازن منصور دوانيقى و مهدى و هادى و رشيد بوده است، و كوفى و صاحب چند كتاب است و او را ثقه دانند، و طريق مؤلّف به او صحيح است».

و آنچه در آن از احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى آمده است، پس روايت نموده‌ام آن را از پدرم و محمّد بن حسن- رضى اللَّه عنهما- از سعد بن عبد اللَّه و حميرى هر دو از احمد بن محمّد بن عيسى، از احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى، و نيز روايت كرده‌ام آن را از پدرم و محمّد بن علىّ ماجيلويه- رضى اللَّه عنهما- از علىّ بن ابراهيم از پدرش از احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى.

توضيح: «احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى- بكسر باء- كوفى، و از خاصّان امام ابو الحسن الرضا و فرزندش امام جواد ابو جعفر ثانى عليهما السّلام است، تمامى علماء رجال در وثاقت و عدالت وى اتّفاق دارند و او را از اصحاب اجماع شمرده‌اند. او داراى كتابى است به نام جامع بزنطى كه نزد علما مشهور و معروف ميباشد. و طريق اوّل مؤلّف به او صحيح و طريق دوم حسن است. و در نسبت هر چند بزنطى را بفتح باء ثبت كرده‌اند ولى بنظر ميرسد صحيح آن بكسر باء باشد چون در اصل منسوب به بيزنطيّه كه شهرى باستانى در روم شرقى بوده، و استامبول امروزى بجاى آن بنا شده است و اين شهر را در آغاز يونانيان در سال ٦٥٨ قبل از ميلاد بنا كرده بودند و در كنار بسفر كه تنگه‌اى ميان بحر احمر و مرمره است واقع شده، و در سال ١٩٦ ميلادى دولت روم بر آن مسلّط شد، و قسطنطين اوّل آنجا را براى تأسيس قسطنطينيه انتخاب كرد و بعد به صورت پايتخت امپراتورى بيزانطى در آمد، و بنا بر گفته ابن ادريس در مستطرفات سرائر نسبت به ثيابى است كه از بيزانطه به اطراف صادر ميشده است، و