ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤١ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

كسى است كه قصد قتل او را نداشته، و ضارب كسى است كه او را نزده است، يا اراده زدن او را نداشته است، و سزاوارترين مردم بعفو تواناترين ايشان بكيفر دادنست، و شايسته‌ترين مردم بگناه كسى است كه در حضور سفيهانه سخن بگويد، و در غياب غيبت كند، و ذليل‌ترين مردم كسى است كه بمردم توهين كند، و محتاطترين مردم كسى است كه بيشتر از ديگران خشم خود را فرو ميخورد، و صالحترين مردم كسى است كه براى مردم صلاحيّت بيشتر داشته باشد، و بهترين مردم كسى است كه مردم از طرف او سود ميبرند.

٥٨٤١- و أمير المؤمنين ٧ بمردى گذشت كه سخنانى بيحاصل بر زبان ميراند، پس در مكانى مشرف بر او توقّف كرد، و آنگاه فرمود: اى مرد، تو بر دو فرشته‌اى كه سخنت را حفظ ميكنند نامه‌اى بسوى پروردگارت املاء ميكنى، پس سخنانى بر زبان بران كه تو را بكار آيد و سخنانى را كه تو را بكار نيايد واگذار.

٥٨٤٢- و نيز امام ٧ فرمود: مرد مسلمان تا هر زمان كه خاموش باشد، همچنان در شمار نيكوكاران نوشته مى‌شود، سپس چون سخن بگويد يا در شمار نيكوكاران نوشته مى‌شود، و يا در شمار تبهكاران.

٥٨٤٣- و امام صادق ٧ فرمود: خاموشى گنجى كاهش ناپذير، و آرايش حليم، و پوشش جاهل است.