ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧ - باب در باره دو مرد كه بوصايت برگزيده ميشوند، پس هر يك وصايت خود را به نيمى از تركه اختصاص ميدهد

آنكه حادثه‌اى از قبيل زخمى يا كار كشنده‌اى در وجود خود انجام داده باشد وصيّت كند وصيّتش در ثلث نافذ است، و اگر پس از پديد آوردن حادثه‌اى مانند زخمى يا كارى كه احتمال مرگ در پى داشته باشد، وصيّت كند، وصيّتش نافذ نيست.

باب در باره دو مرد كه بوصايت برگزيده ميشوند، پس هر يك وصايت خود را به نيمى از تركه اختصاص ميدهد.

٥٤٧١- محمّد بن حسن صفّار- رضى اللَّه عنه- طىّ نامه‌اى از امام ابو محمّد حسن بن علىّ عليهما السّلام سؤال كرد كه: مردى بدو مرد وصيّت كرده است، در اين صورت آيا براى يكى از آن دو جايز است كه وصايت نيمى از تركه را بخود اختصاص دهد، و آن ديگر نيز وصايت نيم ديگر را مخصوص سازد؟ امام ٧ در پاسخ مرقوم داشت: براى آن دو سزاوار نيست كه با نظر ميّت مخالفت كنند، و إن شاء اللَّه بر حسب مأموريّتى كه به ايشان داده عمل ميكنند. و اين توقيع بخطّ آن امام ٧ نزد منست.

٥٤٧٢- و در كتاب محمّد بن يعقوب كلينىّ- رحمه اللَّه- از احمد بن محمّد، از علىّ بن حسن ميثمى، از دو برادرش محمّد و احمد، از پدرشان از داود بن أبى-