ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨٤ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

خداوند عزّ و جلّ نترسد، خدا او را از همه چيز ميترساند.

يا علىّ: هشت گروهند كه خدا نمازشان را قبول نميكند، بنده فرارى تا زمانى كه بسوى مولاى خود بازگردد، و زن نافرمانى كه شوهرش بر او خشمگين باشد، و آن كس كه از پرداختن زكات امتناع كند، و آن كس كه وضوء را واگذارد، (بى‌وضو بنماز ايستد) و دختر بالغى كه بدون مقنعه نماز بگذارد، و امام قومى كه به امامت ايشان بايستد در حالى كه از او كراهت داشته باشند، و شخص مست، و كسى كه بول و غائطش بر او فشار آورد و او خوددارى كند.

يا علىّ: چهار صفت است كه در وجود هر كس باشد خداى تعالى خانه‌اى در بهشت براى او بنا ميكند: كسى كه يتيمى را پناه دهد، و بر ضعيفى رحمت آورد، و بر والدينش دلسوزى كند، و در باره مملوكش مدارا نمايد.

يا علىّ: سه چيز است كه چون كسى با داشتن آن خداى عزّ و جلّ را ديدار كند، از برترين مردم خواهد بود: كسى كه بسوى خدا آيد در حالى كه عمل به فرائض الهى را با خود داشته باشد عابدترين مردم است، و كسى كه از محارم خداوند عزّ و جلّ اجتناب كند از پارساترين مردم است، و كسى كه به روزى خدا داده‌اش قانع باشد از بى‌نيازترين مردمان است.