ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٤ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

يا علىّ: ايمنى امّت من از آتش‌سوزى به اين بيان الهى است: إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ‌، «وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ‌- تا آخر آيه» «همانا سرپرست من خدائى است كه اين كتاب را فرو فرستاده، و او صالحان را سرپرستى ميكند- تا آخر سوره» (اعراف ١٩٥) وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ‌- تا آخر آيه در سوره انعام: ٩١».

يا علىّ: هر كس كه از درندگان بترسد، ميبايد اين بيان الهى را بخواند: لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ‌- تا آخر سوره «هر آينه پيمبرى از خودتان بسوى شما آمده است، كه زيانكارى شما بر او گران مى‌آيد، و او بر هدايت شما علاقه‌اى شديد دارد، و عطوفت و محبّتش نسبت بمؤمنان عظيم است- توبه:

١٢٩».

يا علىّ: چون مركب كسى بر او توسنى (چموشى) كند، ميبايد اين بيان الهى را در گوش راستش بخواند: وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ‌ «و هر آن كس كه در آسمانها و زمين است، خواه و ناخواه در برابر او سر تسليم فرود آورده است، و همگان بسوى او باز ميگردند- آل عمران: ٨٣».

يا علىّ: كسى كه در شكمش آبى زرد باشد، ميبايد آية الكرسى را بر شكمش بنويسند، و آن را بشويد، و بنوشد تا بفرمان خدا و يارى او شفا يابد.

شرح:

«ماء اصفر»

كه به آبى زرد ترجمه شده است هروى در بحر الجواهر گفته‌