ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٠ - باب ميراث فرزند مورد شك

وارث هم نمى‌دانند هر گاه بيّنه‌اى بر ميلاد او ندارند، چرا كه ولادت ايشان در بلاد اجنبى و شرك بوده است، امام فرمود: سبحان اللَّه!! اگر زن با فرزندش از بلاد شرك آمده، هميشه اقرار به فرزندى او داشته، و همين كه برادرش را ديده شناخته و از نظر سنّ و اقرار و از جهات ديگر اشكالى ندارند و صحيح است، و پيوسته اقرار به برادرى داشته‌اند از يك ديگر ارث ميبرند.

شرح: «اين خبر با خبر قبل منافات ندارد، زيرا در خبر اوّل كودك در رحم مادر بود، و در اينجا كودك چند ساله است».

باب ميراث فرزند مورد شك‌

٥٦٧٧- حسن بن محبوب، از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: مردى از انصار بديدار پدرم ٧ آمد، و گفت:

من بكارى عظيم گرفتار شده‌ام، كنيزى دارم كه با او مقاربت ميكرده‌ام، پس روزى بعادت مألوف با او مقاربت كردم، و پس از آنكه از مقاربت با او غسل كردم از خانه بيرون شدم، چون درهمهايم را فراموش كرده بودم، بقصد برداشتن آن بخانه بازگشتم، و غلام خود را روى شكم او يافتم، پس از آن روز نه ماه حساب كردم، و او در رأس آن موعد دخترى بدنيا آورد، امام فرمود: براى تو سزاوار نيست كه با آن دختر نزديكى‌