ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٩ - باب ميراث خويشاوندان
براى خاله پدر است.
و اگر پسر عمّ مادرى، و پسر دختر عمّه أبوينى را بجاى گذارد، مال براى پسر عمّ مادرى است.
و اگر پسر عمّى، و دختر عمّى، و خالوئى بجاى گذارد، مال براى خالو است.
و خالهها و عمّهها، و عموها و خالوها و اولاد ايشان، در صورت وجود أولاد برادران و خواهران، و اولاد أولاد ايشان چيزى به ارث نميبرند، زيرا اولاد برادران و خواهران أولاد پدرند، ولى عموها و دائىها و عمّهها و خالهها از اولاد جدّند، و اولاد پدر، اگر چه در طبقات بعدى باشند أحقّ و أولى از اولاد جدّند.
و اگر جدّى- پدر مادر- و پسر برادرى مادرى بجاى گذارد، چنانست كه دو برادر مادرى بجا نهاده باشد، و بنا بر اين تركه او ميان آن دو تنصيف مىشود.
و اگر جدّى- پدر مادر- و عموئى مادرى، و پسر برادرى مادرى، و پسر پسر عموئى بجاى گذارد، مال ميان جدّ و پسر برادر تنصيف مىشود، و بقيّه ساقط ميشوند.
و اگر جدّهاش- مادر مادرش- و خالوئى و خالهاى، و عموئى و عمّهاى بجاى گذارد، مال براى جدّه: مادر مادر است، زيرا او يك نسل نزديكتر است، و همچنين