ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٨٦ - باب اقرار مريض بداشتن دين بوارث

كه حصّه وصىّ از اجرة المثل كمتر باشد يا برابر يا زيادتر، يا اينكه مال المضاربة بقدر ثلث باشد يا كمتر يا بيشتر».

باب اقرار مريض بداشتن دين بوارث‌

٥٥٤٠- حسن بن محبوب از هشام بن سالم، از اسماعيل بن جابر روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه در حال بيماريش بداشتن دينى بيكى از ورثه خود اقرار كند امام فرمود: چنين اقرارى جايز و نافذ است در صورتى كه دين مورد اقرار دون ثلث باشد.

شرح: «ظاهر خبر قصور دين از ثلث است، ولى فقهاى ما تا حدّ ثلث را نافذ دانند، و بنظر ميرسد كه جمله‌

«دون الثلث»

را بمعنى‌

«عند الثّلث»

گرفته باشند».

٥٥٤١- و حمّاد، از حلبى روايت كرده است كه گفت: به امام صادق ٧ معروض داشتم كه: مردى براى وارثى دينى بر ذمّه خويش اقرار كند، امام فرمود: چنين اقرار جايز و نافذ است در صورتى كه وى ثروتمند باشد.

شرح: «جمله‌

«يجوز إن كان مليّا»

ممكن است مراد موصى له باشد و ممكن است مراد موصي باشد، در صورت اوّل ثروتمند بودن وى دليل است يا قرينه بر اينكه موصي از وى مبلغى گرفته است، و در صورت دوّم كه مراد موصى باشد بايد گفت چندان ثروتمند باشد كه پس از پرداخت دين دو ثلث ديگر مال آنقدر باشد كه ورثه ديگر كم بهره نمانند، و اقرار مريض نسبت به اجنبى از تمام مال است، و نسبت به وارث از ثلث، در صورتى كه موصي متّهم به زيان رساندن بوارث نباشد».