ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٧ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

شود كه گناهانى بمانند گناهان اهل زمين را با خود داشته باشد، هر آينه مرگ كفّاره آن گناهان خواهد بود، سپس فرمود: كسى كه از سر اخلاص بگويد:

«لا اله الّا اللَّه»

او از شرك منزّهست، و كسى كه بحالى از دنيا خارج شود كه چيزى را شريك خدا نسازد، ببهشت داخل خواهد شد، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ (همانا كه خدا نمى‌آمرزد كه به او شرك آورده شود، و مادون آن را براى هر كه بخواهد مى‌آمرزد- نساء: ١٦) ايشان از شيعيان و دوستان تواند، يا علىّ، أمير المؤمنين ٧ فرمود: پس گفتم: يا رسول اللَّه، اين امتياز براى شيعه منست؟ فرمود: آرى، بپروردگارم قسم اين براى شيعه تو است، و ايشان بروز قيامت در حالى از قبرهاشان خارج ميشوند كه ميگويند:

لا إله إلّا اللَّه، محمّد رسول اللَّه، علىّ بن ابى طالب حجّة اللَّه، پس حلّه‌هائى سبز از بهشت، و پيشانى بندهاى مرصّع بجواهرى از بهشت، و تاجها از بهشت، و اشتران نيرومند سبكخيزى از بهشت براى ايشان مى‌آورند، و در اين حال هر يك از ايشان را حلّه‌اى سبز بپوشانند و تاج سلطنت و پيشانى بند كرامت بر سر او همى گذارند، و آنگاه بر آن اشتران سوار ميشوند تا ايشان را بسوى بهشت پرواز ميدهند، و

«فزع اكبر»

ايشان را محزون نميسازد، و فرشتگان به استقبال ايشان مى‌آيند و ميگويند: اين، همان روزيست كه شما را وعده ميدادند.