ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٨ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

٥٨٩٧- و از امام صادق ٧ سؤال كردند كه حدّ حسن خلق چيست؟ فرمود: حسن خلق اينست كه نسبت بمردم ملايمت و مدارا بكار برى، و سخنت پاكيزه باشد، و برادرت را با روى گشاده و چهره خندان ديدار كنى.

٥٨٩٨- و از آن امام ٧ سؤال كردند كه حدّ سخاء چيست؟ فرمود:

حدّ سخاء اينست كه حقّى را كه خداوند عزّ و جلّ بر تو واجب كرده از مال خود خارج كنى، و آن را در جاى خود قرار دهى.

٥٨٩٩- و يعقوب بن يزيد، از احمد بن حسن ميثمى، از حسين بن ابى حمزه روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ شنيدم ميفرمود: انفاق كن، و يقين ميدار كه جاى آن پر خواهد شد، و بدان كه چون كسى در راه طاعت خدا انفاق نكند، گرفتار آن خواهد شد كه در راه معصيت خداى عزّ و جلّ انفاق كند، و كسى كه در پى حاجت دوست خدا گام نسپارد، گرفتار آن خواهد شد كه در پى حاجت دشمن خدا رهسپار گردد.

٥٩٠٠- و احمد بن اسحاق بن سعد، از عبد اللَّه بن ميمون از امام صادق جعفر بن- محمّد، از پدرش عليهما السّلام روايت كرده است، كه فرمود: فضل بن عبّاس گفت:

استرى برسول خدا صلّى اللَّه عليه هديّه شد، كه آن را كسرى يا قيصر هديّه داده بود،