ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٣ - باب وقف و صدقه و عطيه و هبه

٥٥٨٦- و در روايت ابن ابى عمير از جميل بن درّاج آمده است كه: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه مالى يا خانه‌اى را بفرزند خود صدقه دهد در اين صورت آيا حقّ دارد كه در آن كار رجوع كند؟ امام فرمود: آرى، مگر آنكه آن فرزند صغير باشد.

شرح: «يعنى اگر شخصى مالى را وقف اولاد خود كند بقصد قربت تا بمصرف ايشان رساند، پس اگر منصرف شود در صورتى كه فرزندان كبير باشند حقّ رجوع دارد، ولى اگر صغير باشند، چون خود ولىّ آنان بوده است و از جانب آنان خود قبض كرده است وقف يا صدقه تمام گشته و حقّ رجوع ندارد».

٥٥٨٧- و موسى بن بكر، از حكم روايت كرده كه گفت: به امام صادق ٧ معروض داشتم كه: پدرم خانه‌اى را بمن صدقه داد، و آنگاه انديشيد كه در اين باره رجوع كند، و قضات ما در اين باره بنفع من رأى ميدهند، امام فرمود:

قضات شما نيكو داورى كرده‌اند، و هر آينه پدرت كار بدى كرده است، زيرا صدقه براى خداوند عزّ و جلّ است، پس چيزى كه براى خدا صورت پذيرد بازگشتى در آن نيست، اگر تو با او بمرافعه برخاستى بانگ بر او مزن، و اگر او بانگ بر تو زد از صدايت فرو كاه. گفت: گفتم: او وفات يافته است، فرمود: پس تو بخوبى و خوشى از آن بهره بردار.

شرح: «موسى بن بكر در سند خبر اشتباه است و صواب آن «ابن بكير» است‌