ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٥ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

٥٨٥٢- و ابن أبى عمير، از معاوية بن وهب از امام صادق جعفر بن محمّد عليهما السّلام روايت كرده است كه فرمود: در برابر دشمنان نعمتها صبر كن، زيرا صبر طاعت خداست، و كيفر كسى كه در باره تو خدا را معصيت ميكند، هيچ چيز بهتر از اينكه تو در باره او خدا را اطاعت كنى نيست.

٥٨٥٣- و معلّى بن محمّد بصرى، از احمد بن محمّد بن عبد اللَّه، از عمر [و] بن زياد، از مدرك بن عبد الرحمن از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: چون روز قيامت شود، خداوند عزّ و جلّ مردم را در يك زمين مسطّح گرد هم مى‌آورد، و ميزانها برقرار مى‌شود، پس خونهاى شهيدان با مركّب دانشمندان سنجيده ميگردد، ولى وزن مركب دانشمندان بر خونهاى شهيدان راجح و افزون باشد.

شرح: «مراد از سنجيدن مركّب علماء و خون شهداء با هم، و افزونى مركّب‌ها آنست كه بفهماند آنچه بيشتر سبب پيشرفت دين و تبليغ آئين بوده قلم بوده كه كنايه است از منطق و برهان و حجّت، نه خون و جان فشانى در راه آن، و دعوت مردم با كتاب و نوشته‌هاى برهانى و مواعظ حكيمانه اصل و اساس تبليغ بوده نه شمشير و جهاد و قدرت. و اينكه گويند

«مداد العلماء افضل من دماء الشّهداء»

از اين روايت گرفته شده ولى چندان درست نمى‌نمايد زيرا داراى دو مفهوم مباين است».

٥٨٥٤- و محمّد بن أبى عمير، از عبد اللَّه بن قاسم، از امام صادق جعفر بن-