ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٦٥ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

توضيح: «منبّه بن عبد اللَّه تميمى ثقه و صحيح الحديث است، و هر دو طريق مؤلّف به وى صحيح است».

و آنچه در آن از حمدان بن حسين آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از علىّ بن- حاتم از راه اجازه كه گفت: خبر داد ما را قاسم بن محمّد و گفت: حديث كرد ما را حمدان بن حسين.

توضيح: «حمدان بن حسين در نوادر ميراث نامش آمده است و در كتب رجال يا جاى ديگرى بدين نام و نسب كسى را نيافتم، و شايد بتقديم و تأخير تصحيف شده باشد و در اصل حسين بن حمدان بوده است، و چنانچه وى باشد نجاشىّ گويد: ابو- عبد اللَّه حسين بن حمدان خصيبى جنبلانى فاسد المذهب و داراى كتابهائى است. و علّامه گويد: كذّاب و صاحب مقاله‌اى است و باو نبايد اعتناء كرد و ملعون است، و چنانچه وى نباشد و تصحيف نيز نشده باشد مجهول الحال و مهمل است، و در طريق مؤلّف به او قاسم بن محمّد مشترك است ميان ضعيف و مهمل و موثّق و معلوم ما نشد مراد كدام است».

و آنچه در آن از حمّاد بن عمرو، و انس بن محمّد در سند وصيّت رسول خدا ٦ به امير مؤمنان ٧ آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد ابن علىّ شاه در مرورود كه گفت: حديث كرده ما را ابو حامد احمد بن محمّد بن احمد بن- حسين، گفت: حديث كرد ما را ابو يزيد احمد بن خالد خالدى، گفت: حديث كرد ما را محمّد بن احمد بن صالح تميمى، گفت: خبر داد ما را احمد بن صالح تميمى،