ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٦ - باب ميراث نوه با زوج و زوجه

پدر و مادر هستند.

شرح: «در خبرى عبد الرّحمن بن حجّاج از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرموده:

ابن الابن يقوم مقام الابن إذا لم يكن للميّت وارث غيره‌

» و مراد از

«وارث غيره»

وارث صلبى است يعنى پسر يا دختر نه هر وارثى».

و فضل بن شاذان- رحمه اللَّه- در اين مسأله بر خلاف قول ما قائل شده، و مرتكب خطا شده است. او گفته است: اگر متوفّى پسر دخترى و دختر پسرى و پدر و مادرش را بجا گذارد، در اين صورت دو سدس از تركه متعلّق بوالدين است، و هر چه باقى بماند دو ثلث از آن متعلّق بدختر پسر، و يك ثلث از آن متعلّق به پسر دختر است، چنان كه دختر پسر جاى گزين پدر خود و پسر دختر جاى گزين مادر خود مى‌شود، و اين از موارد لغزش قدم او از طريق مستقيم و راه كسى است كه مرتكب قياس شود.

شرح: «مؤلّف چون خود از اخبار چنان فهميده كه پدر و مادر حاجب ابن الابن (اولاد اولاد) هستند و بعكس فضل بن شاذان بحسب بعض اخبار هم طبقه مى‌داند از اين رو اين كلام را گفته است ولى ناروا گفته است».

باب ميراث نوه با زوج و زوجه‌

چون مرد، زنى و فرزند فرزند را بجاى گذارد، ثمن (يك هشتم) مال براى زن و ما بقى براى فرزند فرزند- نوه- است. پس چون زنى شوهرش و فرزند فرزند را بجا