ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٨ - باب ميراث برادران و خواهران

يا خاله‌اى بجاى گذارد، مال براى پسر پسر پسر برادر [أبوينى‌] است، زيرا اولاد برادر بهر اندازه هم كه در سطح پائين قرار گرفته باشند، در حقيقت از اولاد پدرند، ولى عمّ و عمّه از اولاد جدّند، و خال و خاله از اولاد جدّند، و اولاد پدر هر چند كه در سطوح پائين باشند از اولاد جدّ بميراث سزاوارترند، و همچنين فرزند خواهر، چه پدرى باشد و چه مادرى يا أبوينى در مسير همين حكم سير ميكنند، و از اين جهت در صورت وجود ايشان عمّ و عمّه و خال و خاله ارث نميبرند، همان طور كه با وجود فرزند فرزند، هر چند كه در سطوح پائين باشند، نه برادر و نه خواهر، چه پدرى و چه مادرى و چه أبوينى ارث نميبرند.

٥٦٢٢- و ابن أبى عمير، از ابن اذينه، از بكير بن اعين روايت كرده است كه گفت: به امام صادق ٧ معروض داشتم كه زنى مرده است و شوهرش و برادران مادريش و برادران [و خواهران‌] پدريش را بجاى گذاشته است. امام فرمود:

نصف تركه: سه سهم براى شوهر، و ثلث آن براى برادران مادرى است كه بطور مساوى ميان پسران و دختران قسمت مى‌شود، و سهمى باقى مانده است كه آن بقاعده «لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ‌» به برادران و خواهران پدرى تعلّق ميگيرد.

تذكّر: « [و خواهران‌] ميان كروشه در اين كتاب نبود از تهذيب و كافى اخذ شد».

٥٦٢٣- و گفت: «و مردى نزد امام أبو جعفر باقر ٧ آمد، و از آن امام‌