ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٩ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

يا علىّ: هر گناهى را توبه‌اى است، مگر سوء خلق را كه صاحب آن از هر گناه كه بيرون آيد بگناهى ديگر داخل مى‌شود.

يا علىّ: چهار كس كيفر عملشان از همگان سريعتر است: يك آن كس كه تو در باره‌اش نيكى كرده‌اى، ولى او مزد نيكى تو را با بدى داده، و ديگر كسى كه تو در باره او ستم نكنى، و او بر تو ستم كند، و ديگر كسى كه براى انجام كارى با او تعهّدى كنى، و تو بتعهّد خود وفا نمائى و او با تو خيانت كند، و چهارم كسى كه تو خويشى وى را رعايت ميكنى و او از تو ميگسلد.

توضيح: «ترجمه جمله اخير مطابق نسخه تحف العقول است و بنظر ميرسد در كلام تصرّف شده است».

يا علىّ: كسى كه بيحوصلگى بر او چيره شود، آسايش از محيط او رخت بر مى‌بندد.

يا علىّ: دوازده خصلت است كه مرد مسلمان را همى سزد بر خوان طعام بياموزد، چهار خصلت از آن واجبست، و چهار خصلت سنّت است، و چهار خصلت أدبست أمّا آن چهار خصلت واجب: يكى آنست كه آنچه را ميخورد بشناسد، و ديگر آنكه بهنگام گشودن دست بخوان طعام نام خدا را بر زبان براند، و ديگر آنكه خدا را سپاس گويد، و چهارم آنكه از منعم كريم خود راضى باشد.