ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦ - باب وصيت كسى كه از روى عمد خودكشى كند

نيست كه به بيش از ثلث وصيّت كند، و در صورتى كه به بيش از ثلث وصيّت كند وصيتش بهمان ثلث باز ميگردد، و تصديق اين مطلب:

٥٤٦٩- خبريست كه اسماعيل بن أبى زياد سكونى، از امام جعفر بن محمّد، از پدرش عليهما السّلام روايت كرده است، كه از آن امام در باره مردى سؤال كردند كه بميرد در حالى كه نه وارثى داشته باشد، و نه قوم و قبيله‌اى. امام فرمود: او مال خود را بدلخواهش در جهت نفع و صلاح مسلمين، و كمك بمساكين و ابن السبيل مورد وصيّت قرار دهد.

و اين حديثى مفسّر است، و مفسّر حاكم بر مجمل است.

شرح: «حديث ابو بصير را ميتوان حمل كرد بر اينكه مراد از «مال خود را بخويشاوندان اختصاص دهد» ثلث مال مراد است نه همه آن زيرا وارث را بى‌بهره گذاردن خود جنف است و قرآن آن را ردّ كرده است و ظلم شمرده».

باب وصيّت كسى كه از روى عمد خودكشى كند.

٥٤٧٠- حسن بن محبوب، از أبى ولّاد روايت كرده است كه گفت: امام صادق ٧ را شنيدم كه ميفرمود: كسى كه از روى عمد خود را بكشد، پس او جاودانه در آتش جهنّم خواهد زيست. گفتند: بنظر امام اگر وصيّتى كند، و آنگاه بيدرنگ خود را از روى عمد بكشد، آيا آن وصيّت اجرا مى‌شود؟ فرمود: اگر پيش از