ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٢ - باب وقف و صدقه و عطيه و هبه

٧ روايت كرده است كه فرمود: «شش چيز است كه پس از وفات مؤمن به او ميرسد: فرزندى كه براى او طلب آمرزش كند و كتاب يا قرآنى كه پس از او بجاى ماند، و نهالى كه آن را برنشاند، و چاهى- كه براى بهره بردن مردم از آبش- آن را حفر كند، و صدقه‌اى كه آن را جريان بخشد، و سنّتى كه پس از او بكار گرفته شود».

٥٥٨٤- و على بن أسباط، از محمّد بن حمران، از زراره از امام أبو جعفر ٧ در باره مردى روايت كرده است كه صدقه مشتركى اداء كند. امام ٧ فرمود: جايز است.

شرح: «خبر دلالت دارد بر جواز وقف و يا صدقه در سهم مال مشاع، و اين مثل وقف يك دانگ از خانه‌اى كه شخص با ديگران در آن شريك است مى‌باشد».

٥٥٨٥- حسين بن سعيد، از نضر، از قاسم بن سليمان، از عبيد بن زراره از امام صادق ٧ روايت كرده است كه در باره مردى كه بفرزندان بالغ خود صدقه‌اى بدهد، فرمود: هر گاه آن را دريافت نكنند تا او بميرد، آن صدقه ميراث خواهد بود- يعنى بورثه باز خواهد گشت- ولى اگر بفرزندان غير بالغ خود صدقه كند، امرى درست و تمام است زيرا پدر همان كس است كه ايشان را سرپرستى ميكند و وليّ آنها است. و فرمود: چون كسى چيزى را براى طلب رضاى خداوند عزّ و جلّ صدقه كند رجوعى در آن نيست.