ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٤ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

توضيح: «سليمان بن عبد اللَّه، ابو محمّد ديلمى اهل كوفه است و براى تجارت به خراسان مى‌رفته و بردگان ديلمى را خريدارى مى‌كرده و مى‌فروخته از اين رو او را ديلمى گفته‌اند، و گويند: وى غالى و كذّاب است و همچنين فرزندش محمّد، و به متفرّدات او عمل نمى‌كنند، و او داراى كتابى است كه پسرش محمّد از او روايت مى‌كند، و طريق مؤلّف به او ضعفش واضح است».

و آنچه در آن علىّ بن فضل واسطى آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رحمه اللَّه- از على بن ابراهيم از پدرش از علىّ بن فضل واسطى صاحب حضرمى رضا ٧.

توضيح: «علىّ بن فضل ابو الحسن الخزّاز كوفى است و داراى كتابى است موسوم بنوادر، نجاشى وى را عنوان كرده ولى معيّن نكرده است كه از اصحاب كدام يك از معصومين : ميبوده، ولى شيخ يك بار در اصحاب امام صادق ٧ و يك بار در اصحاب امام هشتم وى را ذكر كرده است، و در فهرست گويد: علىّ بن- فضل، يا بنا بر بعضى نسخ فضيل داراى رواياتى است، و تعدّد بعيد است و ابراهيم بن- هاشم با يك واسطه نمى‌تواند از حضرت صادق ٧ روايت كند لذا بايد همان كس باشد كه از ابو الحسن الرضا ٧ روايت مى‌كند، و طريق مؤلّف باو حسن است».

و آنچه در آن از موسى بن قاسم بجلى آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم و محمد بن حسن- رضى اللَّه عنهما- از سعد بن عبد اللَّه از فضل بن عامر و احمد بن- محمّد بن عيسى از موسى بن قاسم بجلى.

توضيح: «موسى بن قاسم بن معاويه بجلى عربى اصيل و از اهل كوفه است و ثقه و جليل و واضح الحديث و درست اعتقاد و از اصحاب حضرت رضا ٧‌