ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٣ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

عنه- از حميرى از احمد بن محمّد بن عيسى از احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى از ابو جميله مفضّل بن صالح.

توضيح: «مفضّل بن صالح النخّاس، اسدى و از اهل كوفه ميبوده، و داراى كتاب است. بيشتر علماء رجال او را ضعيف شمرده‌اند، وى در زمان حضرت رضا و پدرش عليهما السّلام مى‌زيسته و در حيات آن حضرت از دنيا رفته است و از امام صادق ٧ نيز رواياتى دارد، و چون در طريق مؤلّف به او بزنطى وجود دارد لذا پاره‌اى احاديثش را در اين كتاب (فقيه) معتبر مى‌دانند».

و آنچه در اين كتاب از داود صرميّ نقل شده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد بن موسى بن متوكّل- رضي اللَّه عنه- از سعد بن عبد اللَّه و علىّ بن ابراهيم بن- هاشم جميعا از محمّد بن عيسى بن عبيد از داود صرمىّ.

توضيح: «داود بن مافنّه صرمى كنيه‌اش ابو سليمان بوده و عرب غير خالص و از اهل كوفه است و از اصحاب حضرت رضا ٧ بوده و امام هادى ٧ را نيز درك كرده و از آن جناب سؤالاتى دارد، و طريق مؤلّف به وى قوىّ است ولى خود او توثيق نشده است».

و آنچه در آن از ابراهيم بن مهزيار آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رضى اللَّه عنه- از حميرى از ابراهيم بن مهزيار.

توضيح: «ابراهيم بن مهزيار اهوازى برادر علىّ بن مهزيار است، و كنيه‌اش ابو اسحاق ميبوده، او توثيق صريح نشده است، لكن علّامه حلّى در خلاصة الرّجال طريق مؤلّف را به بحر سقّاء كه ابراهيم در آن است صحيح دانسته، و طريق مؤلّف به‌