ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٢ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

بوده. و پاره‌اى او را عرب صميم از قبيله كنده دانند، و بعضى او را شيبانى به ولاء، و بنظر ميرسد كه وى همان ميمون كندى ابو عبد اللَّه بصرى باشد كه در كتب عامّه عنوان شده است و او را از تابعين شمرده‌اند و او همان كس است كه كثير النّواء از او تعبير به ابى عبد اللَّه ميكند و ديگران مثل خالد بن مهران حذّاء و شعبة بن حجّاج و عوف بن ابى جميله و ديگران بنام ميمون از او روايت مى‌كنند، و پسرش عبد الرّحمن را نيز بعنوان عبد الرحمن بن ميمون ذكر كرده و گويند ابن حبّان او را توثيق نموده است، بارى عبد الرّحمن از اصحاب امام صادق ٧ و ثقه و صاحب كتاب است، و همچنين فرزندش همّام و فرزند فرزندش اسماعيل بن همّام بن عبد الرّحمن بن ميمون همگى از ثقاتند. و طريق مؤلّف به او صحيح است».

و آنچه در آن از اسماعيل بن جابر آمده است، پس آن را روايت كرده‌ام از محمّد بن موسى بن متوكّل- رضى اللَّه عنه- از عبد اللَّه بن جعفر حميرى از محمّد بن عيسى از صفوان بن يحيى از اسماعيل بن جابر.

توضيح: «اسماعيل بن جابر خثعمى از اهل كوفه است و از اصحاب امام باقر و امام صادق عليهما السّلام ميباشد، و ثقه و صاحب چندين اصل از اصول است كه مورد اعتماد محدّثين بوده، و طريق مؤلّف را به او علّامه حلّى صحيح ميداند و ديگران در باره محمد بن عيسى بن عبيد با وى اختلاف دارند».

و آنچه در آن از سماعة بن مهران آمده است پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رضى اللَّه عنه- از علىّ بن ابراهيم بن هاشم از پدرش از عثمان بن عيسى عامرى از سماعة بن مهران.

توضيح: «سماعة بن مهران حضرمى به ولاء واقفى مذهب است ولى او را توثيق‌