ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٦٦ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

علىّ بن الحسين، از پدرش حسين بن علىّ، از پدرش امير المؤمنين على بن ابى طالب سلام اللَّه عليهم براى ما حديث كرد، كه فرمود: كسى كه روز پنجشنبه بعد از زوال شمس تا روز جمعه وقت زوال بميرد، در حالى كه مؤمن باشد، خدا او را از فشار قبر پناه ميدهد، و شفاعتش را در جمعى بشماره دو قبيله ربيعه و مضر قبول ميكند، و كسى از مؤمنين كه روز شنبه بميرد، خداوند عزّ و جلّ، هرگز در دوزخ او را با يهود جمع نميكند، و كسى از مؤمنين كه روز يك شنبه بميرد، خداوند عزّ و جلّ هرگز در دوزخ او را با نصارى جمع نميكند، و كسى از مؤمنين كه روز دوشنبه بميرد، خداوند عزّ و جلّ، هرگز در دوزخ او را با دشمنان ما از بنى اميّه جمع نميكند، و كسى از مؤمنين كه روز سه شنبه بميرد، خداوند عزّ و جلّ او را در

«رفيق أعلى»

با ما محشور مينمايد، و كسى از مؤمنين كه روز چهارشنبه بميرد، خدا او را از نحوست روز قيامت حفظ ميكند، و بمجاورت خود سعادتمند ميسازد، و از تفضّل خود در

«دار المقامه»

جاى ميدهد، چنان كه در آنجا، هيچ گونه درد و رنجى به او نمى‌پيوندد، سپس امام ٧ فرمود: مؤمن، در هر حال، و در هر روز، و هر ساعت كه قبض روح شود، صدّيق شهيد است، و از حبيبم رسول خدا ٦ شنيدم كه ميفرمود: اگر مؤمن در حالى از دنيا خارج‌